امنیت غذایی پایدار، تنها از مسیر تلفیق «دانش نوین» با «توانمندیهای بومی» به دست میآید. زنجیره بهرهوری دام سبک که توسط گروه اقتصاد مردمی و تحت نظارت و طراحی دکتر میرمهیار میرصالحپور تدوین شده است، رسالتی فراتر از تولید ساده دارد. هدف ما، ارتقای ریشهای بهرهوری و افزایش تولید گوشت قرمز کشور از طریق «تغییر در اکوسیستم تولید» است.
این مدل عملیاتی با تکیه بر توان مردمی و سازماندهی ظرفیتهای غیرفعال در مناطق روستایی و عشایری، مسیر توسعه را از اقدامات مقطعی به سمت یک ساختار پایدار و علمی هدایت میکند.
فلسفه و رسالت: تلفیق دانش نوین و توانمندی بومی
ما معتقدیم که برای حل مسئله تولید گوشت قرمز، باید از مدلهای سنتی و پراکنده عبور کرد. در زنجیره بهرهوری دام سبک، دانش متخصصان در کنار تجربه بومی دامداران قرار میگیرد تا اکوسیستمی خلق شود که در آن، افزایش تولید نه یک اتفاق، بلکه یک نتیجه سیستمی و قابل پیشبینی باشد.
پنج حلقه مدیریتی زنجیره بهرهوری دام سبک
برای دستیابی به حداکثر کارایی در چرخه تولید، این زنجیره بر پنج رکن اساسی استوار شده است که هر کدام بخشی از گلوگاههای تولید را پوشش میدهند:
- ۱. مدیریت تغذیه: استانداردسازی جیره و بهینهسازی فرمولاسیون خوراک دام برای دستیابی به بالاترین ضریب تبدیل.
- ۲. مدیریت تولیدمثل: استفاده از روشهای علمی برای ارتقای بازدهی زاد و ولد و دوقلوزایی در گله.
- ۳. مدیریت بهداشت: صیانت از سلامت گله و کاهش تلفات دامی از طریق پروتکلهای پیشگیرانه.
- ۴. مدیریت بهنژادی: اصلاح نژاد و بهبود پتانسیل ژنتیکی دامها برای تولید گوشت باکیفیتتر.
- ۵. مدیریت اقتصادی: راهبری هوشمند فرآیند از تولید تا سفره و حذف واسطههای غیرضروری.
چشمانداز توسعه و حوزههای کلیدی فعالیت
فعالیتهای دکتر میرمهیار میرصالحپور در این مسیر، یک پکیج کامل از توسعه را در بر میگیرد که در چهار حوزه استراتژیک طبقهبندی میشود:
۱. ارتقای استانداردهای فنی گلهداری
آموزش و انتقال دانش فنی به دامداران خرد و کلان جهت افزایش استانداردهای مدیریتی در سطح مزرعه.
۲. زنجیره تولید و مصرف خوراک
ایجاد یک چرخه پایدار که در آن دسترسی به خوراک باکیفیت و ارزانقیمت برای تمامی اعضای زنجیره تضمین شود.
۳. تکمیل زنجیره ارزش اقتصادی
اتصال مستقیم تولیدکنندگان به بازارهای هدف و ایجاد ارزش افزوده از طریق برندسازی و بستهبندی.
۴. فرآوری زائدات کشاورزی (اقتصاد چرخشی)
یکی از نوآوریهای مهم این زنجیره، تبدیل پسماندهای زراعی و بقایای کشاورزی به منابع نوین خوراک دام است که هزینههای تولید را به شدت کاهش میدهد.
جمعبندی
زنجیره بهرهوری دام سبک، پاسخی علمی و مردمی به نیاز حیاتی کشور در حوزه پروتئین دامی است. این مدل که توسط دکتر میرمهیار میرصالحپور طراحی شده، نه تنها به دنبال سودآوری، بلکه به دنبال پایداری مشاغل روستایی و عشایری و تقویت اقتدار غذایی ایران است.
پرسشهای متداول
نقش دکتر میرمهیار میرصالحپور در این زنجیره چیست؟
ایشان به عنوان استراتژیست و طراح مدل، راهبری مفهومی و اجرایی زنجیره را بر عهده دارند و بر یکپارچهسازی حلقههای پنجگانه نظارت میکنند.
چگونه فرآوری پسماند کشاورزی به نفع دامدار است؟
با تبدیل ضایعات زراعی به خوراک دام، هزینههای تغذیه که بزرگترین بخش هزینههای دامداری است، کاهش یافته و بهرهوری اقتصادی افزایش مییابد.
آیا این مدل در مناطق عشایری هم قابل اجراست؟
بله، یکی از اهداف اصلی این زنجیره، سازماندهی و توانمندسازی ظرفیتهای عشایری با حفظ الگوهای بومی و تزریق دانش نوین است.


بدون دیدگاه